Floor Vermeulen; Beschermheer van de NDV

Sinds 2024, toen de NDV 100 jaar bestond, heeft de vereniging een beschermheer in de persoon van Floor Vermeulen. Hoewel hij bij de meeste mensen wel enigszins bekend zal zijn, wordt het tijd om wat uitgebreider kennis met hem te maken.

Floor Vermeulen is sinds 2021 burgemeester van Wageningen, de stad die internationaal bekend is vanwege Wageningen University en Research (WUR) en de vele daarmee verbonden instellingen. Ook is de hij zoon van een Boskoopse boomkweker. Vanuit zijn functie en zijn achtergrond heeft hij dus een link met dat wat de leden van de NDV bindt: interesse in het uiterlijk en andere kenmerken van bomen en de rol die ze spelen in hun omgeving.

Floor Vermeulen, burgemeester van Wageningen en beschermheer van de NDV
Foto eigendom: Floor Vermeulen

Floor Vermeulen is in 1984 geboren in Boskoop. Zijn vader had een kleinschalige, specialistische kwekerij en richtte zich vooral op Clematis en Hydrangea. Ook zijn opa zat in het vak. Het zat dus echt in de familie, al is hij zelf een andere weg gegaan. In zijn jeugd is hij veel met zijn vader mee geweest en speelde hij vaak op de kwekerij. Ook hielp hij zijn vader wel met kleine klusjes. Ze gingen regelmatig samen naar arboreta, in Nederland en daarbuiten. Zijn kinderfeestjes vierde hij zelfs op de Boskoopse schouw van zijn vader. Een boot waarmee planten of aarde via het water werden vervoerd. Leuk feitje is dat zijn vader een Clematis heeft ontdekt, die naar hem is vernoemd: de Clematis integrifolia ‘Floris V’.

Dat werk van zijn vader en die omgeving hebben hem gevormd. Hij is graag buiten in de natuur in Nederland, maar ook in landen als Engeland, België en Duitsland. Afgelopen zomer was hij bijvoorbeeld in Ierland en bezocht daar ook twee arboreta. Arboreta hebben voor hem een speciale betekenis en die bezoekt hij dan ook regelmatig.

Na de middelbare school heeft hij politicologie gestudeerd in Leiden. Tijdens zijn studie was hij al actief als lid van de faculteitsraad Sociale Wetenschappen en lid van de studentenpartij Studenten Groepering Leiden. Toen hij na zijn studie de politiek inging, is hij zich actief blijven inzetten voor organisaties die zijn belangstelling hadden. Zo was hij bestuurslid van het Longfonds en lid van de cliëntenraad van het LUMC.

Zijn politieke loopbaan startte hij in 2007 als lid van de Provinciale Staten voor de VVD. Vanaf 2015 werd hij lid van de Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland en in 2021 werd hij burgemeester van Wageningen. In die rol houdt hij zich onder andere bezig met openbare orde en veiligheid, internationale samenwerking, evenementen en de bijzondere rol van Wageningen met betrekking tot de bevrijding en vele andere zaken.

Floor en zus Niki bij de door de KVBC bekroonde plant
Foto: eigendom van Floor Vermeulen

En ook nu is hij naast zijn functie als burgemeester op vele andere vlakken actief. Zo is hij lid van de strategische adviesraad van de Unit Mobility and Built Environment van TNO, voorzitter van het platform Ruimte voor Lopen, jurylid van de Ronald E. Waterman Sustainability Award en lid van de commissie Dilemma van de VVD. En dus beschermheer van de Koninklijke Nederlandse Dendrologische Vereniging. Dat wat al deze functies samenbrengt, is dat ze op de één of andere manier bijdragen aan het op een zo duurzame, eerlijke en leefbare manier inrichten van de omgeving.

Wat dat betreft zit hij in Wageningen op zijn plek. Hij gaat er graag naar de arboreta, maar ook de uiterwaarden en het Binnenveld vindt hij prachtig, juist omdat ze zo verschillend zijn. Wageningen is een groene stad en daar blijft het bestuur in investeren. Zo worden meer plekken in de stad vergroend, zoals rondom de grote kerk en in de wijken. Ook wordt het onderhoud en de aanplant van nieuw groen versterkt. Dat is belangrijk voor inwoners, voor de uitstraling van de stad en voor de gezondheid. Groen helpt ook bij grote uitdagingen, zoals klimaatverandering. In Wageningen komt dat mooi samen met wetenschap. Hier wordt veel onderzoek gedaan naar natuur, landbouw en klimaat. Die kennis helpt om betere keuzes te maken voor de inrichting van de stad, nu en in de toekomst.

De Cytisus kewensis ‘Niki’ die is vernoemd naar de zus van onze beschermheer.
Foto eigendom: Floor Vermeulen

Mensen beschrijven Vermeulen als een iemand die geïnteresseerd is in de medemens. Als je met hem door Wageningen loopt, blijft hij al gauw ergens hangen om een praatje te maken. Dat is ook zijn manier van werken: luisteren en vragen naar wat mensen bezighoudt en daar rekening mee houden. En dat hij het belangrijk vindt dat de leefomgeving van iedereen gezond, veilig en prettig is, blijkt wel uit al zijn nevenfuncties.

Floor Vermeulen vindt het een eer dat hij gevraagd is om beschermheer te zijn. Het past bij zijn familiegeschiedenis en ook bij zijn leven nu in Wageningen. Zelf geeft hij aan dat het een beetje voelt alsof het zo heeft moeten zijn. De rol betekent voor hem ondersteunen en verbinden. Hij vindt het belangrijk dat de vereniging blijft groeien en dat kennis wordt doorgegeven aan nieuwe generaties. Het is volgens hem mooi om te zien dat 100 jaar werk wordt erkend met het predicaat ‘koninklijk’ en hij hoopt dat de NDV nog vele jaren een bloeiende vereniging blijft. Hij wil daar graag zijn bijdrage aan leveren.

Sequoia sempervirens, een bijzondere naaldboom 

De Sequoia op de omslag van de tweede Arbor Vitae van 2026, de Sequoia sempervirens of Kustsequoia, is een echt buitenbeentje onder de naaldbomen. Zo gaat het niet alleen om de hoogst bekende bomen, maar ook genetisch heeft de soort een aantal unieke eigenschappen. Dankzij de klimaatverandering is bij ons de winterhardheid inmiddels geen probleem meer.  

De eerste wetenschappelijke benaming gebeurde door de Schotse botanicus David Don in 1824. Hij meende te doen te hebben met een wintergroene Moerascipres en gaf de soort de naam Taxodium sempervirens. In 1847 plaatste de Oostenrijkse botanicus Stephan Endlicher de soort in het geslacht Sequoia. Het heeft veel discussie opgeleverd hoe hij aan de naam Sequoia kwam. Er werd zelfs gesteld dat de naam zou verwijzen naar Sequoyah, die de taal van de Cherokee indianen op schrift stelde. Maar dit lijkt onwaarschijnlijk.

Sequoia sempervirens groeit van nature in een smalle strook langs de Amerikaanse westkust van het midden van Californië tot het uiterste zuiden van Oregon. Het meest voorkomend is de soort op een hoogte van 300 m boven zeeniveau met uitschieters tot 1000 m. De bomen kunnen tot 2000 jaar oud worden en meer dan 100 m hoog. In het Redwood National Park staan enkele bomen tussen 113 en 116 m hoog.

Stam van S. sempervirens. Het is duidelijk waar de naam ‘Redwood’ vandaan komt
Foto: Ineke Vink

Al groeien de bomen in een vochtig klimaat, toch is watertransport naar dergelijke hoogten zeer moeilijk. De soort heeft zich daaraan aangepast met wijdere tracheïden en speciale naalden die het vocht van de mist kunnen opnemen. Deze naalden, die in de schaduw zitten, zijn breder dan de naalden die aan zonlicht zijn blootgesteld en zich vooral richten op fotosynthese. De schors is zeer dik en bevat geen brandbare hars. De roodachtige kleur van het hout is de reden dat de bomen Redwood genoemd worden. Het hout is één van de meest duurzame houtsoorten ter wereld. Het wortelstelsel is ondiep en zeer uitgebreid. Meerdere stammen kunnen hetzelfde wortelstelsel delen, de zogenaamde ‘feeënringen’. Op die manier kunnen bomen zich ongeslachtelijk voortplanten door middel van knopvormig aan de voet van de omgezaagde of afgestorven stam.

Hoe nietig lijkt een mens bij zo’n reus van een boom
Foto: Ineke Vink

Oorspronkelijk besloeg het areaal van S.sempervirens 810.000 ha. Rond 1850, toen het bosareaal steeds meer door wegen werd ontsloten, begon de massale houtkap. Dit leidde ertoe dat in 1918 al acties kwamen om de soort te beschermen onder het motto ‘Safe the Redwoods’. Het is daarmee de oudste beschermde naaldboom. Van het huidige bestand is 225.000 ha beschermd en hiervan is 80.000 ha nog origineel bos.

S. sempervirensheeft een bijzondere genetica en is de enige naaldboom die hexaploid (6n) is. De soort is mogelijk een allopolyploid (AAAABB) ontstaan uit een kruising van een fossiele Sequoia-soort met een fossiele Metasequoia-soort. Het chromosoomaantal 2n is 66. Ook is sprake van het grootste genoom met een totaal van 26,5 gigabases (voor zover bekend was in 2020). Een gigabase vertegenwoordigt een miljard basenparen, die de bouwstenen zijn van DNA-moleculen. Een andere bijzonderheid is dat het chloroplast- en mitochondriale-DNA vererft via het pollen in plaats van via de eicellen.

Naalden van S. sempervirens. Inderdaad lijken de naalden op die van Taxodium
Foto: Ineke Vink

In Bomen in België (J.C. Baudouin et al., 1992) wordt bij S. sempervirens vermeld dat deze conifeer in het Belgische klimaat niet echt winterhard is, want de hele koude winters verdraagt hij niet. In het arboretum van Tervuren werden aan het begin van de twintigste eeuw een honderdtal bomen geplant waarvan er nog slechts enkele resten. De hoogste boom in België bevond zich in 1992 in Roculx en was toen 26 m hoog. Bomen in Herkenrode, Kalmthout en Meise waren tussen 15 en 18 m hoog. Ook werden goede resultaten vermeld van een introductie in 1969 van zaden verzameld op de grens van Californië en Oregon. In 1955 kweekte de Sequoia Farm in Kaldenkirschen (Duitsland) 10.000 zaailingen van zaad verzameld op de meest noordelijke en hoogstgelegen standplaats. Hiervan overleefden er slechts vijf de strenge winter van 1955/1956. Het Trompenburg Tuinen & Arboretum verkreeg hier één exemplaar van. Andere exemplaren werden naar de eigenaar van de Sequoia Farm, Dr. Martin resp. ‘Illa Martin’ en ‘Martin’ genoemd. Klonen hiervan zijn nog steeds onder deze namen in omloop.

In het Gimborn Arboretum plantte Von Gimborn rond 1930 een vijftal exemplaren in de beschutting van een dennenbos. Deze exemplaren overleefden diverse strenge winters. Met de huidige klimaatverandering is de winterhardheid geen serieus probleem meer.

18 juni ’26 – NDV/ KVBC Symposium: Bomen voor de Toekomst

Door klimaatverandering groeit bij kwekers boombeheerders en beleidsmakers de behoefte om begrippen als inheems, exoot en invasief kritisch te bekijken. Welke boomsoorten zijn geschikt voor de toekomst van ons landschap, onze steden en bossen? Deze thema’s staan centraal op het symposium Bomen voor de Toekomst op 18 juni bij Boot & Dart in Boskoop.

Aan bod komen onder meer:
• de gevolgen van klimaatverandering voor bomen en boomsoorten;
• natuurlijke migratie van plantensoorten en de rol van door de mens geïntroduceerde soorten;
• beleid rond invasieve soorten en de invloed daarvan op de sortimentskeuze;
• de spanning tussen het gebruik van uitsluitend inheemse soorten en het verbreden van het sortiment;
• de rol van bomen in biodiversiteit, klimaatadaptatie en de stedelijke leefomgeving.

Voor meer informatie over dit symposium zie de website van Boomzorg

Praktische informatie

Datum: 18 juni 2026
Locatie: Boot & Dart Boomkwekerijen, Halveraak 7, Boskoop

Kosten 80 euro

NB: Inschrijven voor dit symposium kan alleen via de website van Boomzorg.